Gemeenten en Henry Ford

Voor mijn werk als begraafplaats adviseur volg ik al vele jaren alle uitingen rondom begraven en cremeren. Vorige week was er ineens aandacht voor de tarieven die gemeenten in rekening brengen voor het grafonderhoud. Al een aantal jaren proberen de grote uitvaartverzekeraars de gemeentelijke tarieven voor het begraven onder de aandacht te krijgen van de landelijke media en de landelijke politiek. Dit leidt bijna jaarlijks tot Kamervragen en toezeggingen van de verantwoordelijke minister, maar niet tot aanpassingen in het gevoerde beleid. Gemeenten zijn tenslotte autonoom.

Antoinette Hertsenberg was in Tros Radar in staat om de vinger achter een deel van de tarieven te krijgen. De nationale ombudsman deed zelfs de uitspraak dat verplichte onderhoudskosten voor een graf ontoelaatbaar zijn. 45% van alle gemeenten zouden hierdoor hun tariefstructuur moeten aanpassen. Het weerwoord van veel gemeenten is geheel voorspelbaar, nl. dat ze weinig tot geen klachten over de tarieven ontvangen. Hierbij staan gemeenten niet stil bij het feit dat veel nabestaanden direct na een overlijden geen trek hebben in een klachtenprocedure bij hun gemeente. Zij zitten nog midden in de verwerking van hun verlies. Klachten over de verplichte onderhoudskosten voor grafstenen zijn er natuurlijk wel, maar deze worden niet herkenbaar vastgelegd in de klachten management systemen.

Het meest frappant was echter nog de reactie van de Vereniging Nederlandse Gemeenten. De VNG stelde dat gemeenten de leges niet per graf kunnen vaststellen. Een woordvoerster stelde dat het administratief niet te doen is om dit voor elk graf afzonderlijk bij te houden. Daarom moet iedereen maar betalen ook al maken ze er geen gebruik van. Gemeenten lijken hierbij wel sterk op Henry Ford die zijn T-Ford in elke kleur wilde leveren, zolang het maar zwart was. De klantgerichtheid is hierbij weer ver te zoeken en deze zienswijze leidt zeker niet tot een verhoogde tevredenheid van de inwoners.

Be Sociable, Share!

•